«خانه تنها مکاني است که اولين تجربه هاي بي واسطه با فضا در انزوا و جمع آوري در آن صورت مي گيرد. خلوت با خود، همسر، فرزندان و ديگران، همه و همه بي تعرض غير در آن ممکن مي گردد.»

(تادآئو آندو)

   مسکن به عنوان يکي از پديده هاي واقعي، از نخستين مسايلي است که بشر همواره با آن دست به گريبان بوده و همواره در تلاش براي دگرگوني و يافتن پاسخي مناسب، معقول و انديشيده براي آن است. لذا مسکن يک نياز است اما نه هر مسکني، آنچه که ايده آل آدمي است دسترسي به مسکني مناسب است. از اين روي بايد دانست مسکن مناسب کدام است. مقاله حاضر به بررسي شاخص هاي کيفيت مسکن مناسب در محلات شهري مي پردازد. در راستاي رسيدن به اين مهم ابتدا بايد دانست مسکن چيست و جايگاه آن در برنامه ريزي شهري کدام است.          

     نويسنده : ياسمن آراسته